«[…] η εγγύς αλήθεια, που είναι αυτή του ορθολογισμού, είναι απτή, και στον κόσμο αποτελεσματική. Η μακρινή αλήθεια, που είναι αυτή του “ποιητικώς” ζειν, δηλαδή η εσχατολογική, δεν είναι απτή. Δεν είναι απτή στον ορθολογιζόμενο. Είναι η μόνη γι’ αυτόν που “ζει ποιητικά ” στον κόσμο. Καθόσον και οι δύο αλήθειες συνυπάρχουν, στον αυτό τόπο και στον αυτό χρόνο. Για την ορθολογιζόμενη αλήθεια πρόκειται για τον τόπο και τον χρόνο της φύσεως. Για την εσχατολογική αλήθεια πρόκειται για τον τόπο και τον χρόνο της αποκαλύψεως. Αλλά όσο δεν λειτουργεί η αποκάλυψη, αυτή η αλήθεια είναι μακρινή και απρόοπτη».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΕΒΙΤΣΗΣ. «Η εσχάτη αλήθεια (40)», Ευθύνη, τχ. 251 (1992) 589.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου